درودی پس از مدت ها...

درودی پس از مدت ها.
مدت زیادی به دلیل اینکه سرم تا حد زیادی شلوغ بود فعالیت نمی کردم، البته که بعضی وقت ها پست هاتون رو چک می کردم.
احتمالا از اون جایی که ۶ یا ۷ ماه نبودم من رو یادتون نمیاد،
بهرحال خواستم توی این پست نوروز رو تبریک بگم.
۱۴۰۳ با تمام بدی هاش و مضخرف بودنش و شکست هاش و روز های سختش و هزاران 《 و 》یِ دیگه، خوبی هایی داشت که بی انصافیه در نظر نگیریمشون.یجوریه که بخوام مثل مامان بزرگ ها نصیحتتون کنم، با این حال بیاید تو یال جدید کمتر دل بشکنیم.بعضی حرف هایی که ما میزنیم یه نظر خودمون بی اهمیت هستند ولی می تونند تا مدت ها و سال ها و حتی تا ابد روی ذهن اطرافیانمون تاثیرات مثبت یا منفی بگذارند.بیاید دیگران رو به خاطر چیز هایی که دست خودشون نیست مثل ملیت، چهره، رنگ پوست، وضع مالی و... مسخره نکنیم و همدیگه رو کمتر قضاوت کنیم.
شاید ماشینی که روبروی ما کند حرکت می کنه داره از یک کیک تولد حفاظت می کنه.
شاید پیشخدمتی که غذای ما رو خراب کرده روز اول کاریش بوده...
شاید کسی که منتظر پیامکش بودیم حال روحی خوبی نداره و به یکم زمان نیازه داره...
پس بیاید هم رو کمتر قضاوت کنیم چون ما از زندگی هم اطلاع نداریم...
توی تعطیلات نوروز احتمالا یک یا دو پست دیگه بگذارم و ادامه فعالیت ها برن برای تابستون.
بدرود!
پ ن:این پست دقیقا در ساعت ۱۲:۳۱ دقیقه تحویل سال منتشر شد.


درودی پس از مدت ها... 

